Piczo

Log in!
Stay Signed In
Do you want to access your site more quickly on this computer? Check this box, and your username and password will be remembered for two weeks. Click logout to turn this off.

Stay Safe
Do not check this box if you are using a public computer. You don't want anyone seeing your personal info or messing with your site.
Ok, I got it
BURN IT!
ღმერთო, ითოვლე, ითოვლე
ეს ღამე თოვლში ნებივრობს,
თოვლს დაუფარავს მთა-ველი,
აღარც კი დარჩათ ჭიუხებს
მწვანე სულ ერთი მტკაველი.
ერთი ობოლი ხარ-ჯიხვი
მონადირისგან დაჭრილი,
დაბორიალობს კლდე-ღრეში,
ვერ უპოვია ადგილი,
რომ სული გადაარჩინოს
თავისიცა და მრავლისაც...
ვინც მოვა დედამიწაზე,
მიუხედავად სწავლისა _
წავა და ჯიხვებს დათოფავს,
წესს არ დაგიდევს ხვალისას.
ერთია! ერთხელ ნადირობს!
ტირილს არ უსმენს დალისას:
_ კაცნო, ნუ სჩადით ცოდვასა,
გწამდეთ ღვთის ძალა სამისა:
სულისა _ სულიწმიდისა,
მამა ღვთისა და ძისაო,
ნუ იზამთ ისეთ საქმესა,
არდაწერილსა ღვთისაო;
ნუ ამოჰბუგავთ ბუნებას,
`ტყე შეუნახეთ შვილსაო~,
ერთხელ ხართ, ერთხელ
მოჰკვდებით,
ძვლებს ჩაჰყრით მიწის ძირსაო.
სული იკითხეთ, საუფლო,
ნუ სძიობთ ძვირის-ძვირსაო,
ნუ ჩამოაგდებთ მთვარესა,
ნუ ესვრით შვილთაშვილსაო...
ეს ღამე თოვლში ნებივრობს,
თოვლს დაუფარავს მთა-ველი,
არა ჩანს დედამიწაზე
კაცთ ნაკვალევი, მტკაველი.
_ კაცმა რა გიყო, ბუნებავ,
გასწყვიტე შვილით, წილითა?
_ თვითონ ქმნა, რაც არ იქმოდა,
ამოსწყდა ძირის-ძირითა...
.
თოვლი თოვს, თოვლი ბობოქრობს,
ყელებ შაკრულა მთებისა,
ვის მოსწყენია სიცოცხლე,
გზას ის ვინ დაადგებისა...
ქვეყნად აღარ ჩანს სიცოცხლე,
ვინც ამ გზებს დაადგებისა;
.
ცაო, ითოვლე, ითოვლე,
სანამ ძალა გაქვს შვებისა,
სანამდის შენი სიწმინდე,
შავ მიწას ეფინებისა,
სანამ უხდება სითეთრე
სამარეების წყებასა,
სანამ არ გამოაცოცხლებ
კაცთ გულის გაქვავებასა.
ითოვე, ისე ითოვე,
ცაო, შენს გახარებასა,
იქნება აღდგეს კაცის ძე,
ხარობდეს შენს არსებასა!
ისევ იბრუნოს მიწამა
ღვთივჩანაბერი სულითა,
იბრუნოს, ისე იბრუნოს,
თვითონ ტკბებოდეს ბრუნვითა,
ხარობდეს აღმონაცენი
კაცთ შრომის ჭირნახულითა,
თოვდეს, ბარდნიდეს, ცა ქუხდეს
ლამაზი სალამურითა;
ერთად გალობდეს ბუნება,
ძღებოდეს ღმერთის პურითა,
გული ვერ მოკლას მტრის ხელმა,
გული გულობდეს გულითა,
ცაზე ეფინოს ვარსკვლავნი,
დაწყობილობით სრულითა,
კაცი და ია ცოცხლობდნენ
მაღალი ღმერთის რჯულითა,
ეშმაკნი გადაიკარგნენ,
თავიანთ მოდგმის კრულვითა,
ცა დარჩეს ღმერთს სამსახუროდ:
თავისი სამსახურითა!